زندگي مامان و بابا

نازگلكم! اين روزها وقتي صبح از خواب بيدار ميشي سرت رو بلند مي كني و اول با چشمهاي نگران دنبال من مي گردي و مي گي مامان (به قول عمو سامي هنوز يه كمي لهجه چيني داري و كلمه ها رو خيلي تند ادا مي كني) ... بعد من ميگم مامان جان، شما كه صداي منو دنبال مي كني بهم نگاه مي كني و ميگي دَدي ... منم ميگم دَدي و ميام به طرفت بعدش با لحن دستوري بهم ميگي بيشين ... يعني بشين، قربونت برم من توي روز بارها صدام مي كني و لحن صدا كردنت با موقعي كه مي خواي چيزي رو نشنونم بدي و توجهم رو جلب كني فرق داره، خودت ياد گرفتي بعد از گفتن مامان يه مكث ميكني و ميگي دان ... يعني جان ... شايد ده بار از بعد ازظهر تا شب كه بابا برگرده پيشمون ميگي بابا ... يپت (رفت) ... اداره ....

اين روزا دختر ناز مامان سخت ترين كلمه ها رو تكرار مي كنه، اما مجموعه لغاتي كه با مفهمومشون كاملاً بلده هم خيلي زياده، خلاصه منظورش رو به خوبي ميرسونه و وقتي باهاش صحبت مي كني هم كاملا همه چيز رو درك مي كنه، جالبه كه تازگيها فهميدم خيلي خوب گوش ميده و قانع مي شه مثلا موقع هايي كه بهانه جويي مي كنه و مثلا بي وقت مي خواد كه بره در در اگه ببريش دم در و براش توضيح بدي كه مثلا الان شب شده و وقت خوابه و هوا تاريكه خوب گوش ميده و راضي ميشه و برميگرده داخل عسلم، اينا بخشي از كلمه هاييه كه با مفهومش بلده و به زبون مياره با اون زبون شيرينش، طوطي مامان خيلي عزيزي ... آلبالو   آ بُ دو هسته هتّه د...

دخملي ناز من اداي مامانش رو وقتي از دستش شاكي ميشه در مياره و مثل ماماني ميگه خدايا ... البته به زبون خودش كه ميشه حودايَا ... ميكشه مامان رو كه تادر بياريم تا خانومي نماز بخونه البته بهتره بگم نماز رو بخوره، غفلت كنم نصف مهر رو گاز زده وروجك ... تا صداي الله اكبر ميشنوه داد و بيداد كه تادر ... تادر يعني چادر ... و بعد كه ميارم براش و ميگم الله اكبر زودي ميره سجده، مهر رو ماچ مالي مي كنه و چشم منو دور ببينه طعمش رو هم ميچشه، عكس هاي مذهبي رو ميشناسه و مي بوستشون، مهر و جانماز رو هر جايي با هر شكلي ببينه مي شناسه و مي بوسه عسلم ... ماماني انشالله هميشه حودا يار و ياورت باشه... ...

آخي ماماني تو از اولشم براي ماها شگفت انگيز بودي مثل همه بچه هاي كوچولوي ديگه ... من به عنوان مامان شما دخمل شگفت انگيز از همه مهربونايي كه به دخترم راي دادن ممنونم، منم به همه اونايي كه شگفت انگيز شدن راي داده بودم از جمله جيگر خودم ... الان زنگ مي زنم به دخملي خبر بدم، در ضمن امروز وارد 15 ماهگي شدي عزيز دلم ... ...

دختر قشنگم الان به مامان جون پري زنگ زده بودم، داشت برام از كارات تعريف مي كرد، امروز صبح كه رفتيم خونه آقا جون تا بذارمت اونجا اولش ذوق كردي پريدي بغل مامان جون پري اما بعد تا ديدي از من جدا شدي گريه كردي و مي خواستي برگردي، دلم خيلي ميگيره وقتي اينجوري ازت جدا ميشم گلم، تا رسيدم اداره زنگ زدم به مامان جون داشتي صبحانه مي خوردي ... امروز برات وقت گرفتم تا براي چكاپ و كنترل وضعيت رشدت بريم پيش دكتر ... دوباره زنگ زدم الان لالا كرده بودي، مامان جون مي گفت كه امروز بهونه منو زياد ميگيري ... مي گفت اول مي گي مامان و مامان جون حواست رو پرت مي كنه بعد ميگي جوجه و حياط رو نشون مي دي و از مامان جون مي خواي كه ببردت پيش جوجه هات، بعد كه ميري توي حيا...

جديداً يه پارك محله اي نزديك خونه پيدا كرديم كه تا حالا دوبار با نيكا رفتيم اونجا البته اين پارك گم نشده بود ها، منتها ما تازگي فهميديم اونجاست آخه محله رو كامل نمي شناسيم، ديروز هم باز رفتيم اونجا، توي سطح شهر پر بود از جشن و مراسم براي نيمه شعبان، البته ما هم شب نيمه شعبان جشن تولد دعوت بوديم و دخترم براي اولين بار در جشن تولد يه ني ني ديگه شركت مي كرد اولين جشن تولد هم كه مال خودش بود نفسم ... دو تا پسر بچه دو ساله هم توي جشن بودن كه به نيكا خيلي احترام مي گذاشتن، اونجا يه لحظه توجهم جلب شد به تفاوت هاي بچه ها، با وجود اينكه نيكا قدش بلنده و از نظر بدني بزرگتر از سنش نشون مي ده قربونش برم اما كنار اون دو تا پسر بچه دقيقا معلوم بود ك...

تمشك مامان! ديروز براي اولين بار بي محابا و با پشتكار فراوون بلند شدي و راه رفتي تنها با كمك دستاي كوچولوت كه تكيه گاه بدنت مي كردي براي اينكه از زمين بلند شي و بعد با پاهاي كوچولوت قدم بر مي داشتي و خودت اونقدر از اين حركت هيجان زده بودي كه اونهمه هيجان و اشتياق به برداشتن قدم بعدي هولت مي كرد و تعادلت رو به هم مي زد و باعث مي شد سقوط كني ... باورم نمي شد نيكاي محتاط مامان بي هيچ واهمه اي از افتادن تلاش مي كرد تا راه بره و هر بار هم زمين ميخورد براش اصلا مهم نبود و كوتاه نمي اومد ... (از روي پيشرفت هاي حركتيت همه فكر مي كردن تو 10-11 ماهگي راه مي افتي اما من مي دونستم كه تو اونقدر محتاطي كه تا خاطرت از پاهات جمع جمع نشه دست مامان رو ره...

روز پنجشنبه با اتفاق دختر گلم رفتيم باشگاه پيش خاله نرگس، خاله با ديدن ما جيغ كشيد و از جا پريد، آخه بي خبر رفته بوديم و خاله مهربون از ديدن نيكا حسابي ذوق زده شده بود ... دخترم براي اولين بار وارد باشگاه شده بود، نه راستي يه بار ديگه هم براي مسابقات ايروبيك با هم رفته بوديم، آره يادم نبود اما خوب اون يه باشگاه ديگه بود و مربوط به خيلي قبلتر بود تازه شش ماهش بود نازگلك ... اما اين بار با ديدن اون همه خانوم در حال حركات موزون بهت زده شده بود. آخرشم يه كمي دوچرخه سواري و تاتي تاتي كرد و براي يكي دوتا ني ني كلي ذوق كرد و توي راه برگشت به خونه روي شونه ماماني خوابش برد. روز جمعه رفته بوديم خونه آقا جون چون باران هم اونجا بود و ما هم كه باران ندي...

دختر گل مامان عاشق مداد رنگي و ماژيك شده، ديروز با ماژيك كلي بدن خودش رو نقاشي كرد ... در ماژيك ها رو درمياره و بعد با دقت سعي مي كنه دوباره درش رو ببنده اما توي اين فاصله تا دستاي كوچيكش با نوك ماژيك ميزون بشه كلي انگشتاي كوچولوشو رنگي مي كنه، يه نقطه هم روي فرش گذاشت كه من ديدم واي الانه كه همه جا رو خط خطي كنه، چند تا كاغذ بهش دادم تا آثار هنريش حيف نشه نازگلم ... اينا چند تا از اون آثار هنريه كه به ثبت رسيده امروز صبح با ديدن كالسكه ش توي آشپزخونه كلي ذوق كرد اما نمي دونم چرا مياوردمش پايين پيش كالسكه شاكي ميشد بلندشم مي كردم گريه مي كرد طوري كه بابا از خواب بيدار شد و هراسون پرسيد چي شده، منم كلافه شده بودم، فكر كنم بابا ...